Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010: Το Τέρας του Ρομπέρτο Μπενίνι

Il mostro. Ιταλία, 1996. Σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Μπενίνι. Σενάριο: Ρομπέρτο Μπενίνι, Βιντσέντζο Τσεράμι, Μισέλ Μπλαν. Ηθοποιοί: Ρομπέρτο Μπενίνι, Μισέλ Μπλαν, Νικολέτα Μπράσκι, Φράνκο Μεσκολίνι. 111'
Πρόκειται για μια απολαυστική, με διασκεδαστικά οπτικά γκαγκ, κωμωδία του Μπενίνι με τον ίδιο στον ρόλο ενός αθώου ανθρωπάκου που θεωρείται ο κύριος ύποπτος για σειρά σεξουαλικών εγκλημάτων.
Ο Ρομπέρτο Μπενίνι είναι ένας απολαυστικός κλόουν, κληρονόμος του ταλέντου κωμικών από τον Τσάπλιν και τον Χάρι Λάνγκτον μέχρι τον Τζέρι Λούις και τον Μίστερ Μπιν. Εκτός από τις ταινίες που σκηνοθέτησε ο ίδιος, ο Τζιμ Τζάρμους είναι εκείνος που κατάλαβε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο το ταλέντο του κωμικού αυτού, δίνοντάς του την ευκαιρία να το αναδείξει και να τον κάνει διεθνώς γνωστό στην απολαυστική ταινία του «Στην παγίδα του νόμου».
Στο «Τέρας» (1996), την καλύτερη ίσως από τις κωμωδίες που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο ηθοποιός, ο Μπενίνι ερμηνεύει έναν βασικά αθώο, κάπως κουτοπόνηρο τύπο, τον Λόρις, που προσπαθεί με κάθε τρόπο να επιβιώσει: κουβαλώντας κούκλες, προσπαθώντας να αποφύγει με διάφορα κόλπα την πλήρωμη του ενοικίου του και γεμίζοντας την καμπαρντίνα του και κλέβοντας διάφορα προϊόντα από το σουπερμάρκετ. Τα πράγματα όμως περιπλέκονται όταν η αστυνομία, εξαιτίας διαφόρων συμπτώσεων, τον θεωρεί κύριο ύποπτο για μια σειρά σεξουαλικών εγκλημάτων. Τα πράγματα μπερδεύονται όταν μια σέξι αστυνόμος (στον ρόλο η σύζυγος του ηθοποιού, Νικολέτα Μπράσκι) αναλαμβάνει να τον... αποκαλύψει.
Γύρω από την κάπως ισχνή αυτή υπόθεση, ο Μπενίνι φτιάχνει μια σειρά από διάφορα οπτικά, κάπου κάπου φαρσικά, διανθισμένα με διάφορα σεξουαλικά υπονοούμενα, γκαγκ, με τον ίδιο να τους δίνει τη φρεσκάδα και το σωστό τάιμινγκ που απαιτείται. Αποτέλεσμα: μια απολαυστική κωμωδία που βλέπεται με την ίδια πάντα ευχαρίστηση.
Του Νίνου Φενέκ Μικελίδη από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου

Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου Το Σαββατοκύριακο 10-11 Μαΐου 2025 θα γίνει στις Σταγιάτες η Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου-μπαξέ. Στα μέσα της άνοιξης, εδώ και 15 χρόνια, συναντιόμαστε στην πλατεία Σταγιατών και «γιορτάζουμε» με συζητήσεις, εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες, περιπάτους, προβολές, μουσική, διάθεση φυτωρίων και βιολογικών προϊόντων και φυσικά με ανταλλαγή σπόρων από παραδοσιακές ποικιλίες. Το θέμα της φετινής γιορτής, που συνδιοργανώνεται από την Α.Π.Ο.Δράσης και τον Αιγίλοπα, είναι: «Γη, σπόροι, νερό: κοινοτικές προοπτικές.» Δύο σχεδόν χρόνια μετά τις καταστροφικές πλημμύρες στη Θεσσαλία και παράλληλα με τη βιομηχανική εκμετάλλευση της γης και των βουνών στο όνομα της «πράσινης ενέργειας», θα συζητήσουμε για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής, την αυτάρκεια της τροφής και την προστασία των φυσικών αγαθών. Το πρόγραμμα της Γιορτής Σάββατο 10/5/25 10:00 Έναρξη γιορτής – διάθεση φυτωρίων 12.00 Εργαστήρι διατήρησης σπόρων και παραγωγής φυτωρίων 16.00 Ε...

Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου-μπαξέ

 Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου-μπαξέ το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Απριλίου, στις Σταγιάτες. Το θέμα που θα μας απασχολήσει φέτος είναι οι αυτόνομες κοινότητες και τα κοινά όπως το νερό και οι δημόσιοι χώροι, τα οποία βάλλονται από τη λαίλαπα της ιδιωτικοποίησης, τόσο σε τοπικό όσο και παγκόσμιο επίπεδο. Σύντομα θα δημοσιευθεί το αναλυτικό πρόγραμμα της γιορτής.

Κινηματογραφικές Προβολές στις Σταγιάτες

Την Τετάρτη 20 Ιουλίου, στις 9:20μμ, σας περιμένουμε στην αυλή του Κοινοτικού Κέντρου Παράδοσης και Πολιτισμού Σταγιατών για να απολαύσουμε τη γαλλική κωμωδία "Οδός Ανθρωπιάς 8" (8, rue de l'Humanité). Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Γάλλου κωμικού Dany Boon, ο οποίος συμπρωταγωνιστεί μαζί με τους Liliane Rovère και Yvan Attal. Η ταινία παίρνει υλικό από τα πρόσφατα lockdown και μας μεταφέρει τη ζωή επτά οικογενειών του Παρισιού που ζουν στην ίδια πολυκατοικία και αναγκάζονται, είτε τους αρέσει είτε όχι, να περάσουν 3 μήνες μαζί. Κι ενώ η πανδημία τους έκλεισε αναγκαστικά στα σπίτια τους και έφερε απογοήτευση και ανεπιθύμητες εντάσεις, υπάρχουν στιγμές που το “μαζί” κρύβει κάτι πολύ ζεστό και όμορφο.